Internationale Vrouwendag: vier vrouwen over trots, leiderschap en impact
Op 8 maart is het Internationale Vrouwendag. We spraken met vier vrouwen van onze faculteit over waar ze trots op zijn, hun ervaringen en maatschappelijke verandering. Hun openhartige verhalen laten zien hoe divers vrouw-zijn kan zijn.
Onafhankelijkheid
Haar onafhankelijkheid. Dat is waar Katarina Stankovic (ICT & FLO-medewerker) trots op is. ‘Ik ben de eerste vrouw in mijn familie die een masterdiploma heeft behaald, ondanks dat mijn moeder en grootmoeder me vertelden dat ik ‘genoeg’ had gestudeerd. Ik kan gerust zeggen dat het niet altijd makkelijk is om vrouw te zijn, laat staan moeder.
Sinds de geboorte van mijn eerste kind denk ik veel meer na over wat ik in de toekomst wil bereiken en hoeveel tijd ik daarvoor heb. Ik heb ervoor gekozen om mijn werk-privébalans te behouden door minder uren te werken en meer tijd aan mijn kind te besteden. Hoewel het financieel een uitdaging is, vind ik mijn nieuwe rol als moeder een leuke en belangrijke aanvulling op mijn leven.’
Yoga en leiderschap
Mirjam van den Brand is instituutsmanager bij Leiden University College, yogadocent én moeder van drie zoons en vier bonuskinderen. ‘Mijn manier van leidinggeven is hard op de inhoud en zacht op de relatie. Of dat per se ‘vrouwelijk’ is weet ik niet, maar ik zie wel dat mijn sensitiviteit voor verhoudingen, communicatie en teamdynamiek mijn leiderschap versterkt.
Bij yoga begeleid ik vrouwen én mannen om mentaal en fysiek sterker in hun vel te zitten. Dat ik mensen kan helpen om steviger te staan, letterlijk en figuurlijk, raakt voor mij ook aan vrouw-zijn: ruimte innemen, kracht ontwikkelen en tegelijk mild blijven.’
‘Vrouw-zijn heeft mij nog bewuster gemaakt van de kracht van inclusiviteit. Ik let op wie er aan tafel zit. En wie niet. Ik probeer actief ruimte te maken voor verschillende stemmen. Dat geldt zowel in mijn managementrol als in de yogastudio.’
‘Mijn kinderen probeer ik voor te leven hoe je de wereld om je heen mooier maakt – door respectvol, nieuwsgierig en gelijkwaardig met anderen om te gaan. Ik wil hen laten zien dat verschillen er mogen zijn, maar dat we fundamenteel gelijkwaardig zijn.’
Je eigen pad kiezen
Maarja Beerkens (vice-decaan FGGA) heeft van thuis en school altijd meekregen dat zij haar eigen weg mocht gaan. ‘Als ik mijn kleine steentje kan bijdragen aan het vanzelfsprekend maken van vrouwen aan de bestuurstafel en van vrouwelijke leiders die fouten maken - niet omdat ze vrouw zijn, maar omdat iedereen fouten maakt - dan ben ik blij. Op Internationale Vrouwendag voel ik veel trots én dankbaarheid voor de vrouwen die zich de afgelopen meer dan honderd jaar hebben ingezet voor gelijke rechten en verplichtingen.’
‘Niemand is maar één ding (vrouw, Gen-X, Gen-Z, neurodivers). Veel voor- en nadelen in het leven zie je niet eens, laat staan dat je ze kunt benoemen. Mijn droom is een academische gemeenschap waarin we niet meer apart over deze hokjes hoeven te praten. Waarin we een werkklimaat bieden waar iedereen maximaal kan bijdragen zonder iemand eerst te hoeven definiëren. Dat we samen werken aan iets dat groter is dan wijzelf: het verder brengen van de grenzen van kennis.’
Vrouwen als rolmodel
Het maakt Shana Hepping (promovenda Instituut Bestuurskunde) trots dat ze zich sterk en als zichzelf kan positioneren in een omgeving die sterk door mannen wordt gedomineerd, zonder haar vrouw-zijn te hoeven aanpassen. ‘Een voorbeeld is wanneer ik in berghutten slaap voorafgaand aan een uitdagende alpine tocht, waar vaak zo’n 95% van de andere gasten man is. Juist in deze context denk ik: dat doe ik toch maar even!'
'Daarnaast vertelde een student mij laatst hoe blij zij was dat ik er was, als vrouwelijke promovenda tussen mannelijke docenten. Dat liet me zien dat ik niet alleen inhoudelijk kan bijdragen aan onderzoek en onderwijs, maar ook een rolmodel kan zijn voor studenten die zich willen herkennen in wie er voor de groep staat en hen zo hopelijk kan inspireren.’
Maatschappelijke verandering
Als afsluiter vroegen we alle vrouwen welke rol vrouwen volgens hen spelen in maatschappelijke verandering:
Katarina: ‘Een gelijke rol als ieder ander mens. Ik vind dat vrouwen feminisme in stand moeten houden in de maatschappij, want dat ondermijnen of onwetendheid brengt vrouwen niet verder.’
Mirjam: ‘Een essentiële. Niet omdat vrouwen per definitie ‘beter’ of ‘zachter’ zouden zijn, maar omdat diversiteit van perspectieven maatschappelijke systemen sterker en rechtvaardiger maakt.’
Maarja: ‘Als ook de andere helft van de bevolking volledig meedoet in het maatschappelijke en economische leven, zijn we daar allemaal beter mee af. We krijgen een grotere pool aan talent, meer ideeën en vaardigheden, een steviger vangnet en simpelweg meer betrokkenheid.’
Shana: ‘Ik zie vrouwen vaak als belangrijke (mede)dragers van verandering, juist in het klein. In mijn eigen omgeving merk ik dat wanneer vrouwen ruimte krijgen om hun stem te laten horen, dat iets in beweging zet. Dat is in lijn met feministische denkers, die benoemen dat de positie van vrouwen een belangrijke graadmeter is voor hoe goed een samenleving functioneert.’