Maak kennis met vissenverzorger Chloe Kenney: ‘Vissen zijn zo mooi, maar veel mensen zien dat niet’
Op de bovenste verdieping van het Sylviusgebouw laat Chloe Kenney de vissenfaciliteit zien. Van de verzorging van de dieren, tot het technische onderhoud aan aquaria en het begeleiden van studenten: dit is haar domein.
Gekleed in een jurk met kunstige vissenillustraties en op knalgele regenlaarzen vertelt Kenney enthousiast over haar werk. ‘Vissen hebben meer door dan je denkt. Ze zien het meteen als je hun favoriete snack pakt.’ En inderdaad, een school stekelbaarsjes komt meteen op haar af.
Een dag in het leven van een dierverzorger
Dagelijks tussen 8 uur en half 9 begint Kenney aan haar ochtendronde. Zijn alle vissen gezond? Check. Geen alarmcodes in de systemen? Check. Dan voert ze de dieren, en eens per week controleert ze de waterkwaliteit. Als alles in orde is, besteedt ze de rest van haar dag aan het begeleiden van studenten en leert ze hen hoe ze met de vissen omgaan.
Maar naast de dierverzorging zit er ook een technische kant aan Kenneys baan. Als biotechnicus doet ze namelijk het onderhoud aan de aquaria. ‘Een goede pomp en filtratie zijn het life support system van de vissen. Daarmee houden we de waterkwaliteit goed’, legt ze uit. ‘De techniek spreekt me erg aan. In deze faciliteit hebben we veel afwisseling met verschillende vissensoorten en opstellingen, waardoor ik blijf bijleren.
Hoe de vissen het hoofd koel te houden
Op de foto zie je veel condens op alle aquaria en dat is een goed teken. De ruimte moet koel zijn en met warm weer zorgt het temperatuurverschil voor condens. Als de aquaria te warm worden, dan denken de stekelbaarsjes dat het zomer is en worden ze agressief. Want zomer betekent paarseizoen en dan dulden ze geen andere mannetjes.
Van een fascinatie uit haar jeugd naar een gespecialiseerd beroep
Veel kinderen willen een puppy of kitten. Maar Kenney kon als kind al uren gebiologeerd kijken naar de vissen in de vijver van haar ouders, zo mooi vond ze die. Ze deed een opleiding tot paraveterinair, want een opleiding vissenverzorging bestaat niet. Ze verhuisde in 2019 van Engeland naar Nederland en werkte een tijdje in een dierenkliniek — maar ze miste de vissen. Dus toen ze de vacature vissenverzorger bij het Instituut Biologie Leiden zag, twijfelde ze geen moment.
Wat we van vissen kunnen leren
De faciliteit beschikt over 4000 liter aan zoetwateraquaria voor volwassen zebravissen en stekelbaarsjes, en 8000 liter aan zoutwateraquaria, voor bijvoorbeeld mosselen. Die laatste staan leeg wanneer het kan, want het systeem is erg onderhoudsgevoelig. Het zout vreet alles aan. Een bijzondere installatie is de MIGRADROME: een unieke, kunstmatige rivier waarin onderzoekers bestuderen hoe licht en geluid trekvissen beïnvloeden. ‘Zulk onderzoek staat in dienst van het dier’, vertelt Kenney. ‘Uiteindelijk helpt het de hele populatie. Dat vind ik een fijne gedachte.’
Het is van belang om de natuurlijke omgeving van de vissen zo goed mogelijk na te bootsen. Voor het welzijn van de dieren, maar óók voor het onderzoek. ‘Gedrag kun je pas bestuderen als de vis eerst natuurlijk gedrag vertoont’, legt ze uit. ‘We zorgen daarom voor een normale lichtcyclus met dag en nacht, planten en verstopplekken.’
'Veel onderzoek staat in dienst van het dier. Uiteindelijk helpt dat de hele populatie.'
Een vissenfanaat op werk en daarbuiten
Ook thuis speelt Kenneys lievelingsdier een grote rol. Met enige regelmaat redt ze een vis van Marktplaats en in haar tuin bouwde ze een aquaponics-ecosysteem: daarin dienen etensresten en uitwerpselen van vissen in de vijver als voeding voor de planten in de moestuin ernaast. De rol van vissenverzorger is haar dan ook op het lijf geschreven: ‘Ik ben ontzettend blij dat ik hier mijn beroep van heb kunnen maken.’